Nasza historia
Od karteczek samoprzylepnych do 48 krajów.
AdMaster nie był planowany jako produkt. Zaczął się jako narzędzie, którego sami potrzebowaliśmy.
-
Sześć restauracji, jeden blok.
W naszej małej stacji sprzedawaliśmy czas antenowy sześciu lokalnym restauracjom jednocześnie. Dwie z nich były nowe, otwarte przez ludzi, którzy wcześniej pracowali w trzech pozostałych. Gdyby ich spot poszedł w tym samym bloku co spot byłego szefa, od razu stracilibyśmy obu klientów. Krótko mówiąc, nikt nikogo nie lubił.
-
Arkusze kalkulacyjne i karteczki.
Nasz system emisyjny był solidny jak skała i niedrogi, ale nie miał modułu reklamowego. Planowaliśmy więc ręcznie, w arkuszach kalkulacyjnych i na karteczkach. Piątek był dniem planowania i ciągnął się bez końca. A w poniedziałek przychodziła nowa kampania i zaczynaliśmy wszystko od nowa. Zwykłe dorzucanie nowych spotów na koniec bloku, jak robi większość oprogramowania do zarządzania reklamą, nigdy nie wchodziło dla nas w grę.
-
Przetestowaliśmy wszystkie narzędzia do zarządzania reklamą, jakie udało się znaleźć.
Wszystkie były stworzone do papierologii, z ceną kompletnie poza zasięgiem małej stacji w słabej gospodarce. A co ważniejsze, nie dało się zaplanować kampanii, zanim wpisało się drugi adres e-mail i kod pocztowy klienta. Planowanie, czyli to, czego potrzebowaliśmy najbardziej, wyglądało na przypadkowy efekt uboczny.
-
Wtedy ktoś zapytał: „Dlaczego nie zbudujemy własnego?”
Zaczęliśmy od planowania, a rozliczenia zostawiliśmy na później. Chcieliśmy oprogramowania, które samo umieści każdy spot we właściwym bloku i rozdzieli konkurencyjne spoty. Trzy miesiące później nasz domowy „Ads Creator” wypluł pierwszą playlistę reklamową. W ten piątek, zamiast planować reklamy do 21:00, wszyscy razem poszliśmy na obiad, a potem do domu na weekend, pierwszy raz o czasie. Nie mieliśmy pojęcia, jak duża jest rzecz, którą właśnie zbudowaliśmy.
-
Bardzo szybko znajome stacje zaczęły o niego prosić.
Pytały, czy też mogą go mieć, więc udostępniliśmy go wszystkim. Dwa lata później AdMaster był już większym projektem niż sama stacja radiowa. Dziś używają go stacje radiowe i telewizyjne w 48 krajach.
